Kerstoverdenking
Het venster naar Licht en Vrede
Richting de Kerst gaan we de donkere tijd van het jaar in. Sommigen vinden die korte dagen en lange avonden wel knus en gezellig. Voor anderen is het een hele opluchting als de kortste dag 21 december achter de rug is en het licht langzaamaan terrein wint.
Uit lang vervlogen tijden toen het niet gewoon was ’s avonds het licht aan te doen – was de wintertijd met kaarslichtjes in de kerstboom de tijd om in familiekring het feest van licht en vrede te vieren. Iedereen verlangde en hoopte naar een ‘vredig en lichtvolle toekomst.’
U en ik, wij kijken uit naar een nieuwe wereld, een wereld, anders dan nu, van vrede, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en het omkijken naar elkaar. Het klinkt als vanzelfsprekend.
Voor u en mij is deze tijd ook de voorbereiding op de Kerstdagen. Voorbereiding thuis, met het doen van boodschappen in te slaan, kaarsen aan te steken en alvast Kerstversiering ophangen. Ook kerken bereiden zich voor op de viering van de geboorte van het Christuskind. We vertellen elkaar het verhaal van het kind dat in de Kerstnacht geboren is. Dat kind werd geboren in een roerige tijd. Ondanks de roerige tijd noemden de mensen hem Vredevorst.
Zo schaarden zich rond de kribbe de engelen, herders en de drie wijzen. Zij kwamen en bewezen hem eer. Hij groeide op en sprak over vrede, rechtvaardigheid en medemenselijkheid. Maar ook hoe liefde leeft tussen de mensen.
Iedereen die het horen wilde zeiden, ‘Het ‘licht van de wereld’ breekt aan het luidt een nieuwe tijd in.
Een nieuwe tijd inluiden… hoe doen we dat met Kerst.
Kerst vieren in deze verschrikkelijke angstige en donkere tijd. Hoe we het ook wenden of keren; we worden dagelijks opgeschrikt als er ergens in de wereld maar ook dichtbij oorlogen uitbreken zoals in de Oekraïne al jaren gevoerd wordt. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar als ik die verhalen lees of hoor dan bekruipt mij het gevoel van moedeloosheid en machteloosheid.
Zo krijgen we ook de nieuwsberichten door over onze buurt, over onze wijk, over onze stad. En dan vraag ik me af, kunnen we ons nog concentreren op de Kersttijd als we die negatieve berichten horen of lezen? Wordt het verlangen naar het nieuwe Licht er niet door verduisterd? Zal met de komst van het vredeskind een nieuwe tijd aanbreken? Uitkijken naar een nieuwe tijd vol verlangen en hopen op een vrede op aarde in de mensen een welbehagen?
Weet u denkend aan het verlangen en hopen moet ik denken… aan Maria, de moeder van Jezus. Met haar bezinnende houding en liefdevolle warme woorden staat zij voor miljoenen mensen symbool voor medemenselijkheid, zorgzaamheid, barmhartigheid en intimiteit. Zij spreekt verzoenende taal en is vol vertrouwen over de toekomst. Een vreedzame toekomst waar we zo naar verlangen.
U en ik, wij kunnen veel leren van Maria’s houding. Zij is een voorbeeld voor ons. Haar boodschap naar u en mij is helder en duidelijk en niet alleen nu maar ook volgend jaar en de jaren daarna. Vreedzaam met elkaar leven en wonen. Dat we ons veilig en gelukkig voelen met de mensen uit de straat.
Want zo vraagt Zij aan ons; bent u bereidt de ander te helpen. Dienstbaar zijn waar dat kan. Omkijken naar mensen die zich eenzaam voelen en behoefte hebben aan menselijk contact om leuke en mooie dingen te doen. We kennen mensen waarvan de man of de vrouw overleden is. Of iemand die moeilijk de deur uit kan en aangewezen is op de welwillendheid van de ander. We slaan een arm om hun heen. We houden elkaar vast, we troosten elkaar en roepen herinneringen op om het verdriet te verzachten.
De omstandigheden toen Jezus geboren werd waren niet optimaal. Daarentegen vertelt de evangelist Lucas ons een hoopgevend verhaal waarin veel elementen aanwezig zijn om na te denken over deze tijd. De oorlogsdreigingen geven problemen en zorgen voor mentale en fysieke problemen. We ervaren onzekerheid, angsten, verwarring en verdriet.
Daarom wil ik tegen iedereen nu de Kersttijd aanbreekt zeggen; het helder en stralend Licht overwint op de duisternis zo staat het geschreven in de bijbel. Elke jaar opnieuw zeggen we tegen elkaar… dat vredeskind, dát brengt ons licht. We vieren dan de hoop naar vrede en het licht van verdraagzaamheid. Dit klinkt verwachtingsvol. Hét is verwachtingsvol. Het is de uitdaging aan ons allemaal, in deze Kersttijd, maar ook voor het nieuwe jaar.
Ik wens u gezegende Kerstdagen en een vredig, liefdevol en gezond 2026.
Hans Fronczek